Boekenblog 114; Mijn Leesoogst van 2011: Een Gelukkig Jaar!
Ook dit jaar weer de Boekenbalans opgemaakt, zoals ik dat al sinds 1974 doe.
Wat heb ik gelezen, hoeveel bladzijden telde het boek en wanneer verscheen het. Vorig jaar dacht ik dat ik weinig recente boeken lees, waarschijnlijk omdat ik uit het enorme aanbod nooit lees waar iedereen het over heeft. Voor 2011 betekent dat inderdaad: géén Tonio, géen Bonita Avenue en geen Saskia Noort.Het Muizenhuis staat op het dressoir. Hoe erg is dat ? Ik vind het niet erg; ik lees andere, meestal ook fijne, ontroerende,informatieve,geestige of bijzondere boeken. En nu we het daar toch over hebben, wat was het bijzonderste boek ? De Waterlandse Melkschuit van Anton Wegman. (2011) Een bijzonder informatief boek, prachtig uitgegeven, over hoe belangrijk die kleine bootjes waren die de melk uit Waterland naar Amsterdam. Een boek dat alleen geschreven en uitgegeven kan worden als een paar mensen zich daar helemaal voor inzetten.
In 2011 las ik 66 boeken, iets minder dan in andere jaren.Aan romans en verhalen kwam ik op 43, 2 gedichtenbundels (K.Michel en Guus Luijters) en 21 informatieve boeken. Van die romans waren er 23 oorspronkelijk in het Nederlands geschreven,1 van een Vlaamse auteur (Leo Pleysier),11 uit het Engels, slechts 1 kwam uit de Verenigde Staten, 2 uit Ierland en 1 boek verscheen eerst in het Russisch, Japans en Duits. Thrillers heb ik eigenlijk niet gelezen, want het boek van crime master Dennis Lehane, De Infiltrant, is een sociale roman met thriller-elementen. Ik heb wel veel spannende detectives op tv gezien, vooral van vier seizoenen The Wire ben ik diep onder de indruk.
De informatieve boeken gingen over schrijvers en schrijven,cabaret, sport, geschiedenis en het Nederlandse landschap.
Kinder-en jongerenboeken heb ik dit jaar niet gelezen, al kan ik wel iedere jongere van 16, 17 jaar boeken van Christopher Brookmyre aanraden: spannend en zeer geestig.
Actueel lezen: 42 boeken verschenen in 2000 of later en 15 daarvan in 2010 en 2011-2/3 dus van het aantal van 65. Ik ben wel degelijk actueel. Oblomow van Gontsjarow en Ralph the Heir van Anthony Trollope verschenen in de 19e eeuw, en zijn nog steeds zeer te pruimen, wat heet, Oblomow is een absolute topper, ook na 3 of 4 keer lezen.
Ik lees ook graag in het Engels, en dit jaar kwam ik op 12, waaronder The Magus van John Fowles, echt een boek voor een vakantie met lange avonden met uitzicht op Schotse Hooglanden.In de afdeling heerlijke onzin voegde ik weer twee P.G.Wodehouse's toe aan een zo langzamerhand indrukwekkend aantal (52). Ze gaan over niets, zijn buitengewoon goed geschreven en zeer geestig, nog steeds, want P.G. is al sinds 1974 niet meer onder ons.
Ik kom bij een lijstje van "beste" boeken.Welke boeken ga ik hopelijk nog heel lang onthouden ? Zonder twijfel zijn dat de boeken van Joris van Casteren over vergeten schrijvers en dichters (één heet: Zeg Mijn Lezers Dat Ik Doorschrijf). Niet verkocht, niet (meer) gelezen en toch doorgaan, of juist niet, fascinerend. Een schrijver wilde niet in dit boek komen omdat hij zich niet vergeten voelt!
Dan de twee romans van Hans Münstermann , Het Gelukkige Jaar 1940 en Ik Kom Je Halen Als Het Zomer Is, waarin lezers van het bekroonde De Bekoring weer verder gaan met de weergaloos beschreven belevenissen van de familie Klein tussen 1930-2000.
De biografie van Jacques Klöters over de meest bekende Nederlander tussen 1960-2000, Toon Hermans, Toon,(2010) was informatief, invoelend en fascinerend. Maar het boek dat ik echt met me meedraag was Duitse Les van Siegfried Lenz (1968). Noord-Duitsland, vlakbij Denemarken in een desolaat waddengebied.Daar groeit de hoofdpersoon op en het verhaal begint ècht als hij de ideale leeftijd voor een Bildungsroman heeft bereikt : elf jaar.En dan is het ook nog eens oorlog, 1940. Monumentaal, nooit een overbodige zin om tijd te winnen, en de lezer mee laten denken.En vol humor. Wel de tijd voor nemen, een weekje vrij is nodig om dit schitterende boek recht te doen.En daarna Een Springende Fontein van Martin Walser lezen.Die doet hetzelfde maar dan in Beieren.
Ik wens u een heel fijn leesjaar toe!
