Boekenblog 40; Wielrennen
Mijn eerste boek over wielrennen was van de pen van Jan Cottaar Finish in Parijs (1965) met een beschrijving van elke Tour de France tot en met 1964 (5e overwinning Jacques Anquetil).Een boekje met drama, informatie en statistieken -een mengeling waar ik nog steeds dol op ben. Cottaar was de sportradioman van de jaren '50: "Als de strijdlustige kermis weer over de cols van Frankrijk snelt is er tegen zes uur 's avonds onrust in menige familie. Vader en zoon draaien om de radio en wachten met spanning op het moment dat de uitzending wordt onderbroken voor de aankomst der renners. Dat zijn de vijf minuten van Jan Cottaar" .
De impact van de Tour de France (en het overige wielrennen) was toen natuurlijk totaal anders .Jan Siebelink zei het dinsdag 13 april in het OBA Theater van 't Woord heel mooi: "Gekluisterd aan de radio werd mijn verbeelding geprikkeld. Wim van Est viel in een ravijn. Ik wist niet eens wat ik me bij een ravijn moest voorstellen!" Nu volgen we de renners via helicopters, motoren, auto's, en overal zijn camera´s. Overal ? Nou meestal toch alleen bij de koplopers en de naaste belagers. Fascinerend genoeg, overigens. Maar toch ontgaat je dan nog veel. Erik Breukink won in 1988 in de Giro d'Italia een van de beroemdste étappes uit de wielergeschiedenis. In sneeuw, modder, kou en ijs klom hij over de Passo de Gavia en kwam onderkoeld aan. Zeven seconden later kwam Andrew Hampsten binnen, de latere winnaar van het eindklassement.Dat waren we trouwens allang vergeten. Maar we vergaten wel meer...wie kwam die dag als achtste binnen ? Peter Winnen, tweevoudig winnaar op Alpe d´Huez .Niemand in de zaal wist het nog, want niemand had het ooit gezien. Van Winnen mogen er dan ook nog veel camera´s bijkomen, want ook dan zal de verbeelding geprikkeld blijven. In diezelfde rit speelde een andere Nederlander ook een hoofdrol: Johan van der Velde. Lag lang op kop, maar raakte door de kou bevangen. Het leven van deze renner verdient een roman, zo betoogde Siebelink. Misschien moet hij die zelf maar schrijven, want met Pijn Is Genot bewees Jan allang dat hij prachtig over wielrennen kan schrijven. En Peter Winnen zou het ook kunnen, want die kan èn uitstekend schrijven èn heeft het allemaal zelf meegemaakt.
In literaire zin heeft Tim Krabbé het wielrennen natuurlijk de status gegeven die het toekomt. De Renner blijft een prachtig boek over leven en sneven van een gedreven amateur. En met 43 Wielerverhalen bleef Krabbé op niveau bezig. In diezelfde tijd brak Jan Kal met zijn gedichtenbundel Fietsen op Mont Ventoux een lans voor het beschrijven van onvergetelijke sportmomenten. En toen gebeurde waar ik als jongen al naar zo had uitgekeken: het schrijven van boeken over sport nam een hoge vlucht, en ging over de grenzen van het louter beschrijven heen; het werd, kortom , serieus genomen. Voor het wielrennen betekent dit dat u nu bij de afdeling 618.54 schitterende boeken kunt vinden: reportages, filosofische uiteenzettingen (prof. Marc Van den Bossche), dramatische verhalen ( Wij waren allemaal goden van Benjo Maso bv; De Ronde van Italië door Dino Buzzati) en eerbetonen in de vorm van een stoeptegelboek :Merckxissimo. Plus natuurlijk het tijdschrift in boekvorm De Muur .En daarmee is voor mij de cirkel rond: drama, info, statistieken en dan de beloning in de wedstrijden zelf: zondag de Amstel Gold Race en 8 mei, hier in Amsterdam, de start van de Giro d'Italia. Plus nog 3 avonden wielernostalgie in de OBA. Zoek het uit en kom er naar toe!
PS Hilde van Veluw, nog bedankt voor het mooie Marten Toonderblog. Dat komt een heer van stand toe!
