Exposities Centrale Bibliotheek
23 februari t/m 18 mei
The Page's Wing
The Page's Wing van videokunstenaar Federico Campanale is te zien op een scherm hoog in de ingangshal. Op de 1e etage zijn koptelefoons om het geluid te beluisteren.
The Page's Wing speelt zich af in een decor van een oneindige bibliotheek. Een jonge vrouw is geduldig op zoek naar boeken op de talloze planken. Plotseling, terwijl ze probeert om een moeilijk te bereiken boek te pakken, verliest ze haar evenwicht en laat alles gaan. De tijd lijkt dan te bevriezen en we zien haar in de lucht met zwevende boeken, voordat ze terugkeert op de ladder. Het is dan dat ze haar dubbele ik onderscheidt, langzaam vliegt deze naar haar toe door de pagina's, met een boek in haar hand ...
Federico Campanale (Frankrijk) woont en werkt in Amsterdam. Hij studeerde aan de Rietveld Academie. Al eerder vertoonde Federico Campanale zijn werk op een openbare plek. Vorig jaar bijvoorbeeld toonde Campanale de video Meeting Point buiten op de muren bij de Albert Cuyp markt. Ook deze keer kiest hij voor een plek waar veel mensen komen: deze bibliotheek. Zijn video The Page's Wing speelt zich ook af in een bibliotheek. Het is misschien een iets klassiekere bibliotheek dan de onze. Een leuk weetje is dat hij voor de opnames ook boeken van de OBA heeft gebruikt.
5 april t/m 29 mei, fotogalerij
De theaterfotografie van Leo van Velzen
i.s.m. Theater Instituut Nederland (TIN)
Leo van Velzen is al vijfendertig jaar één van de belangrijkste fotografen van Nederlandse theatergezelschappen. Zijn foto's laten niet alleen de ontwikkeling van het theater zien, maar ook die van het vak theaterfotografie. Hij begon als autodidact. Sinds 1980 werkt hij als freelance fotojournalist, voornamelijk voor NRC Handelsblad. Vanaf 1978 is hij ook vaste scene-fotograaf bij o.a. Conny Janssen Danst, Het Nationale Toneel, Ro Theater en Toneelgroep de Appel. Leo van Velzen won prijzen in de categorie Kunst van de Zilveren Camera en was twee keer winnaar van de TheaterFotoPrijs (de prijs voor de beste scènefoto van het theaterseizoen).
Theater Instituut Nederland (TIN) biedt met deze tentoonstelling een podium aan een belangrijke theaterfotograaf van deze tijd. Het laat daarmee de kunst en het belang van goede theaterfotografie zien. Het TIN verzamelt sinds 1924 theaterfoto's. Inmiddels bevat de collectie meer dan 100.000 theaterfoto's.
5 april t/m 31 mei, IHLIA, 6e etage
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen
In 2012 bestaat het Homomonument 25 jaar. Het monument verwijst naar slachtoffers van geweld tegen seksuele minderheden overal ter wereld. Maar deze centraal in de stad gelegen locatie wordt ook benut om de successen te vieren van de homo-emancipatie in Nederland en om de verbinding te zoeken met het algemeen publiek.
IHLIA organiseert in samenwerking met de werkgroep 25 jaar Homomonument een tentoonstelling over 25 jaar homo-emancipatie in Nederland aan de hand van de geschiedenis van de Stichting Homomonument en acht andere homospecifieke organisaties die eveneens hun jubileum vieren: Vrouwenkoor Dissonant, Mannenkoor Manoeuvre, Gay Swim Amsterdam, Vereniging De Trut, MVS gaystation, COC Jong & Out, Stichting Secret Garden en de Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht. De tentoonstelling wil laten zien dat het - behalve leuk - ook nog steeds nodig is dat seksuele minderheden elkaar in een beschermde omgeving kunnen ontmoeten, een eigen identiteit kunnen ontwikkelen en daarmee weerbaarder de wereld tegemoet kunnen treden.
6 april t/m 30 mei
Pop Up-boeken (vitrines jeugdetage)
Voor de geboorte van zijn eerste zoon kocht Nico Visser het Pop-Up-boek 101 Dalmatiërs van Walt Disney. Zo begon zijn verzameling. Dit boek is nog steeds het dierbaarst. Nu weet Visser dat dit op licentie-voorwaarden door Voitech Kubasta getekend is. Toen wist hij nog niets van Kubasta, maar de kracht van zijn werk, de kleurstellingen, de technische uitvoering, de hoogstandjes om in 2 tot 3 dimensies te kunnen kijken, boeide. Na 20 jaar was het boek kapot gelezen, maar Visser heeft het volledig gerestaureerd, alles werkt weer naar behoren. De bewondering geldt voor alle boeken van Kubasta. Zeker ook voor het laatste boek in zijn bezit De vrolijke Kabouters. Dit heeft in al zijn eenvoud voor hem nog steeds dezelfde kracht.
7 april t/m 30 juni, expozaal
Gorilla in de OBA!
Visuele statements op het dagelijkse nieuws
Gorilla is een visuele column die in tekst en beeld commentaar geeft op de actualiteit. Het nieuws wordt de ene keer heel serieus en dan weer met veel humor onder de loep genomen. Drie jaar lang stond de column elke dag op de voorpagina van de Volkskrant. Vanaf 2009 staat het wekelijks in De Groene Amsterdammer en Adformatie en op thedailygorilla.com. Er zijn twee bundels verschenen: De Wereld volgens Gorilla en in het Engels: The Daily Gorilla.
Gorilla is een samenwerkingsverband van vier ontwerpers met Richard van der Laken en Pepijn Zurburg (De Designpolitie), Lesley Moore en Herman van Bostelen. Met affiches, kranten, magazines en video's toont Gorilla in de OBA! cultureel en politiek geëngageerd werk.
7 april t/m 30 mei, op het reizenplein (3e etage)
Dromen Doen/Doing Dreams
Dromen Doen/ Doing Dreams is een project van antropoloog en kunstenaar Martijn van Oorschot dat hij met de Amarantis scholengroep en de school Ruth Cabrall uitvoerde. Martijn van Oorschot werkte een jaar met jongeren uit Brazilië en Amsterdam-Noord om hen dicht bij hun eigen droom, talenten en passie te laten komen. Nadat de jongeren zelf een brief hebben geschreven aan de plek van hun droom, heeft hij hen daar geportretteerd. De foto's laten het kind zien in zijn kracht en potentie, in plaats van de beperkte positie in hun dagelijks leven. Zo zijn een kinderarts, danser, architect, minister, bankdirecteur, architect en onderwaterlasser te zien tijdens de expositie. De begeleidende teksten van de jongeren zelf laten het proces zien dat ze hebben doorgemaakt, en hun eigen verhaal. Er is een selectie te zien van alle foto's, die o.a. gepubliceerd zijn in het boek Dromen Doen. Het boek is te koop via de website www.doingdreams.org, kijk ook een korte film over het project. De link naar deze film staat onderaan de pagina.
28 april t/m 1 juli, jeugdetage
Stempelkoorts
Stempels en illustraties van Gertie Jaquet
Gertie Jaquet is een veelzijdig kunstenaar. Ze illustreert en schrijft kinderboeken, ontwerpt talloze stempels en maakt daarnaast sieraden, tasjes en keramiek. Van twee hiervan houdt ze bijzonder veel, die worden tijdens de expositie Stempelkoorts belicht. Haar illustraties voor de boeken van Haas van auteur Annemarie Bon, waarvan onlangs het tiende deel verschenen is. En haar andere grote passie: stempels snijden. Tijdens haar project ‘A Stamp A Day' maakte Gertie Jaquet in 2011 honderden stempels, elke dag één! Op de tentoonstelling zijn veel van deze handgemaakte stempels te zien en tevens een aantal illustraties waarbij de stempeltechniek is toegepast.
1 mei t/m 1 juli, 5e etage
Van Mammoet Jager tot Europees Kampioen
De ontwikkeling van de handboogsport door de eeuwen heen. Tentoonstelling in het kader van de Europese Kampioenschappen handboogschieten in het Olympisch Stadion in Amsterdam, mei 2012.
Al tienduizenden jaren geleden gebruikten onze verre voorouders pijl en boog om aan voedsel te komen, en om elkaar het leven mee zuur te maken. Nog steeds wordt de handboog gebruikt voor de jacht, vooral door jagers/verzamelaars stammen zoals die nog te vinden zijn in het Amazone oerwoud, de Kalahariwoestijn, de binnenlanden van Nieuw Guinea, en andere geïsoleerde junglegebieden in de wereld. Heel lang is de handboog, vaak in combinatie met de strijdwagen en het paard, het belangrijkste oorlogswapen geweest. Ramses II, Atilla de Hun, Dzenghis Khan, Robin Hood, het waren allemaal befaamde boogschutters. Handboogschutterijen speelden in de middeleeuwen een belangrijke rol bij de verdediging van de steden.
Pas met de komst van vuurwapens neemt het belang van pijl en boog als strijdwapen af. Daardoor komt de nadruk veel meer te liggen op boogschieten als louter sport- en vrijetijdsbeoefening. Er komen handboogverenigingen, regionale en nationale samenwerking, en internationale wedstrijden. Maar het lijkt alsof iedereen zo zijn eigen regels en gewoonten heeft. De behoefte aan eenduidige regels en organisatie groeit, zeker als de Olympische spelen nieuw leven worden ingeblazen. Vandaar ook de oprichting, in 1931, van de Internationale Handboog Federatie (FITA). Ook in Nederland wordt een moderne overkoepelende organisatie opgezet. Veel beoefenaren van de handboogsport vrezen echter hun eigen tradities en gewoonten te verliezen. Zij zijn bang dat de nadruk op wedstrijdsport ten koste zal gaan van gezelligheid. Ook de ontwikkeling van hypermodern materiaal zorgt voor conflicten en spanning binnen de handboogwereld. Bij de meeste handboogverenigingen echter vindt je een prettige balans tussen op prestaties gerichte wedstrijdsport en behoud van tradities en gezelligheid.
Nederland kent relatief veel beoefenaren van de handboogsport, en levert al jaren topprestaties op wereldniveau, vooral met de compoundboog. Logisch dat nu eens een groot kampioenschap in Nederland plaats vindt, het EK 2012, van 19 tot 26 mei in het Olympisch Stadion in Amsterdam.
3 mei t/m 30 juni, vitrines 4e etage
De muziekkist van Pater de Sonnaville
Een bibliothecaris zwierf door de uitgestrekte magazijnen van de pas geopende nieuwe Centrale Bibliotheek, en struikelde in het halfduister bijna over een grote eikenhouten kist. Hij opende hem en trof een aantal merkwaardige voorwerpen aan. De bibliothecaris ging op onderzoek uit. Hij ontdekte dat de voorwerpen meer dan een eeuw geleden waren gemaakt in opdracht van een Katwijkse muziekdirecteur; Pater de Sonnaville.
Wie was deze pater? Waarvoor dienden die voorwerpen? Aan wie had de kist met inhoud toebehoord? En hoe was hij terechtgekomen in de kelder onder de bibliotheek?
Frank Verbeek, de bibliothecaris, maakte er een expositie van waar de inhoud van de kist te zien is, samen met de resultaten van het onderzoek. De tentoonstelling geeft antwoord op vele vragen, maar niet op alle...
10 mei t/m 30 juni , vitrines, 2e etage
A stitcher's Odyssey
Loukia Richards' avonturen en verhalen in textiel
Loukia Richards is een Grieks/Britse beeldend kunstenaar die werkt met textiel. Haar laatste project bestaat uit monumentale 'tapijten' die gemaakt zijn in de traditioneel Griekse traditie, van left-overs. Speciaal voor de OBA maakte zij geborduurde schrijversportretten. Het zijn geen borduursels in nette kruissteekjes, maar textiele werken die op een associatieve, tekenachtige manier zijn gemaakt. Op 10 mei houdt Loukia Richards een 'Stitchathon', een open borduurbijeenkomst op basis van verhalen waarbij het publiek wordt uitgenodigd actief deel te nemen.
