Jeugdliteratuurblog: Weg omdat je niet meer past

Gepubliceerd op: 12 april 2017 14:45

Zaterdag 8 april kreeg het boek 'Stella, Ster van de zee' van Gerda Dendooven de Woutertje Pieterse prijs 2017. De Woutertje Pieterse Prijs is een prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige kinder- of jeugdboek.

De jury bekroont sinds 1988 kinderboeken die uitzonderlijk zijn voor wat betreft taal, genre, thema, illustratie, vorm en/of vormgeving. Het doel van de prijs is het bevorderen van de kwaliteit van het Nederlandstalig kinder- en jeugdboek.

De jury zegt het volgende over Stella, Ster van de zee: ''Het is een boek dat qua uiterlijk net zo afwijkend is als zijn hoofdpersoon. Dat schuurt maar licht van toon is. Dat tussen de regels meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft, dat zich steeds opnieuw laat vertellen en in zijn gelaagdheid voor kinderen en volwassenen is. Het is een tijdloos verhaal dat tegelijkertijd dicht op de huid van de actualiteit geschreven is, dat onnadrukkelijk nadrukkelijk laat zien hoe klein wij allemaal denken als de grote buitenwereld aanklopt. En een pleidooi is voor grenzeloos lezen en grenzeloos denken. ‘Ik ben’, is het eerste wat Stella kan zeggen, als ze leert praten. ‘Zo anders’, voegt ze later toe.”

Gerda Dendooven werd geïnspireerd tot het maken van dit boek door de bekende foto van een verdronken baby in een blauwe zee. Deze foto is voor velen een symbool geworden van de bootvluchtelingenstroom naar het westen.

Het verhaal

Het verhaal gaat over twee mensen en een hond in een vissersbootje die een baby in het water vinden. Eerst zijn ze bang, want het heeft zulke lange haren: ‘’Straks wurgt het ons met die lange haren. Of het spuwt gif. Toe gooi het terug in zee.’’ Maar ze houden het kindje, en ze worden gelukkig in hun kleine vissershuisje. Stella, zoals ze haar hebben genoemd, is blij en groeit goed. Erg goed. Ze groeit zo hard dat ze al snel naar school kan. Dat vindt Stella spannend. ‘’Bang, bang, bang, deed haar hart.’’Op school is Stella anders. Ze moet achterin zitten omdat de andere leerlingen anders het schoolbord niet kunnen zien. Maar de kinderen vinden haar bijzonder en lief. Stella blijft groeien en past niet meer in het klaslokaal, ze blijft buiten zitten. Ze wordt steeds groter en onhandiger, waardoor ze soms per ongeluk op een kind gaat zitten of een broodtrommel verplettert met haar voeten. 

Een kind dat niet past

Ouders maken zich zorgen om hun kinderen, en klagen bij het schoolhoofd. Die besluit dat Stella van school moet omdat ze een gevaar is voor de andere leerlingen. De kinderen willen dat ze blijft, maar Stella moet weg, want ze past niet meer op school.Haar ouders proberen een leraar voor haar te vinden, maar dat lukt niet. Uiteindelijk groeit Stella ook uit het vissershuisje en zit ze hele dagen met haar hond op het strand. Ze is ongelukkig en besluit ‘’de wijde wereld in te gaan’’. Al willen haar ouders dat ze blijft, Stella wil weg. Ze is zo anders en zo groot, ze past niet meer op die plek. Ze gaat op zoek naar een plek waar ze gelukkig kan zijn.En die plek heeft ze gevonden, schrijft ze na lange tijd aan haar ouders. Het is zo’n mooie plek en Stella zou het fijn vinden als zij haar daar komen bezoeken. Het boek eindigt zoals het begint: met de man en de vrouw en de hond in een bootje. Op weg naar Stella.Voor wie benieuwd is hoe dit verder gaat: Gerda Dendooven is begonnen met een vervolg op dit verhaal.

Empathie

Naast het feit dat het een mooi geschreven verhaal is, toont het ook het belang aan van verhalen vertellen. Verhalen versterken je empathisch vermogen. Verhalen leren je de wereld kennen, en de levens van andere mensen. En die mensen blijken dezelfde dromen, angsten en behoeftes te hebben als wijzelf. Is het dan nog een grote stap om mensen die op zoek zijn naar hulp en veiligheid te verwelkomen en op te nemen in onze eigen kleine vissershuisjes?

Deborah van der Vliet: jeugdbibliothecaris en boekenliefhebber in hart en nieren. Ik studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en ben inmiddels 15 jaar werkzaam bij de OBA. Naast lezen hou ik van schrijven, maar dan wel over boeken! Dat doe ik onder andere op www.oba.nl. Jeugdliteratuur is mijn grote liefde en daar is ook mijn eigen site www.boekielezen.nl aan gewijd. Mijn motto is: lezen en laten lezen.